۲۳آوریل ۲۰۲۵ - توصیه های به روز شده از یک گروه بین المللی از متخصصان دیابت، با هدف آگاه سازی مربیان دیابت در مورد بهترین شیوه های تزریق انسولین منتشر شده است. راهنمایی های به روزرسانی شده ی انجمن توصیه‌های متخصصان تکنیک تزریق و درمان(FITTER) در مجله علمی Mayo Clinic Proceedings منتشر شده است. این مقاله که با نام"FITTER Forward" شناخته می شود، نخستین به روزرسانی این گروه در زمینه دستورالعمل های مربوط به نحوه تزریق انسولین توسط بیماران دیابتی از سال ۲۰۱۶ تاکنون بوده است.
دکتر دیوید سی. کلونوف، مدیر پزشکی موسسه تحقیقات دیابت در مرکز پزشکی میلز-پنینسولا و نویسنده اصلی مقاله، بر اهمیت آموزش افراد مبتلا به دیابت در مورد نحوه تزریق توسط متخصصان مراقبت های بهداشتی، به ویژه اگر برای اولین بار شروع به استفاده از انسولین می کنند، تاکید کرد و گفت: «ما نمی توانیم به طور مسلم فرض کنیم که فردی که متخصص مراقبت های بهداشتی نیست، تزریق را به درستی انجام می دهد، ما فرض می کنیم که آنها کار را درست انجام می دهند، اما گاهی اوقات این گونه نیست. مسئله این است که باید آموزش را از اصول اولیه شروع کنیم.».
توصیه های تزریق
توصیه های FITTER Forward به چهار بخش تقسیم شده اند. پس از بخشی در مورد چگونگی تأثیر فیزیولوژی انسولین، دستگاه ها و تکنیک تزریق بر تجربه ی تزریق، محققان در مورد چگونگی تأثیر تکنیک های صحیح تزریق بر اثربخشی انسولین درمانی بحث کردند. برای تزریق انسولین، محققان استفاده از سوزنی به طول ۴میلی متر، عرض ۳۲گیج، تیزی ۵ اریب(bevels) و پایه منحنی را توصیه می کنند.
دکتر کلونوف گفت: « توصیه ی ما استفاده از سوزنی با طول بهینه ی ۴میلی متر است. برخی افراد در گذشته از سوزن های بلند تر استفاده می کردند و فکر می کردند هرچه سوزن در عمق بیشتری داخل شود، بهتر است. اما وقتی از سوزن بلند تری استفاده می کنید، این خطر وجود دارد که به عضله برسد».
طبق این گزارش، انسولین همچنین باید با زاویه ۹۰درجه به جای زاویه ۴۵درجه تزریق شود.
پس از تزریق، این مقاله به اهمیت دفع صحیح سوزن و اینکه چرا افراد دیابتی نباید از سوزن ها را دوباره استفاده کنند، می پردازد.
بخش تکنیک تزریق همچنین به نگهداری انسولین می پردازد. این مقاله توصیه می کند انسولین باز نشده را در یخچال با دمای ۳۶ تا ۴۶درجه فارنهایت(2.22 تا 7.78 سانتی گراد) نگهداری کنید.
بخشی از این توصیه ها به اختلالات لیپودیستروفی که می تواند در اثر تزریق نادرست انسولین رخ دهد، می پردازد. در این دستورالعمل جدید، تمرکز زیادی بر لیپوهیپرتروفی، که تورم یا بزرگ شدن سلول های چربی است، گذاشته شد. دکتر کلونوف گفت: "این بیماری(لیپوهیپرتروفی) که می توان آن را از طریق سونوگرافی یا با احساس برآمدگی ها یا ناهنجاری های روی پوست تشخیص داد، می تواند به دلیل تکنیک ضعیف تزریق یا با تزریق مکرر انسولین در یک نقطه به جای چرخش به مکان های مختلف بدن ایجاد شود.لیپوهیپرتروفی اشکال مختلفی دارد، اما اگر بتوانید آن را احساس کنید، بدین معنا است که هم اکنون شما با یک مشکل جدی روبرو هستید."
آموزش بیمار
بخش پایانی مقاله به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه متخصصان مراقبت های بهداشتی نقش حیاتی در آموزش افراد مبتلا به دیابت در مورد تزریق انسولین ایفا می کنند. این بخش بر بحث در مورد نیازهای بالینی، عاطفی و اجتماعی افراد مبتلا به دیابت در مورد رژیم انسولین آنها تمرکز دارد. این مقاله همچنین بر آموزش زودهنگام برای افرادی که اخیراً دیابت آنها تشخیص داده شده است، ارائه حق انتخاب دستگاه های تحویل دهنده ی انسولین به افراد مبتلا به دیابت و استفاده از ابزارهای بصری در طول آموزش تزریق تأکید می کند.
دکتر کلونوف گفت: همچنین برای متخصصان مراقبت های بهداشتی مهم است که تشخیص دهند چه زمانی فرد مبتلا به دیابت ممکن است با تزریق مشکل داشته باشد.
او گفت: «اگر می بینید که سطح گلوکز فرد غیر قابل پیش بینی است و دچار هیپوگلایسمی می شود، هر دوی این ها علائم هشدار دهنده ای هستند که نشان می دهند تزریق به درستی انجام نمی‌شود».
کلونوف افزود: این دستورالعمل بروز رسانی شده فقط برای افرادی که از انسولین استفاده می کنند، نیست.زیرا انسولین تنها داروی پپتیدی نیست که توسط افراد دیابتی استفاده می شود، اکنون این افراد از داروهایGLP-1 و داروهای مرتبط با اینکرتین استفاده می کنند، اما مقاله ای از نوعFITTER برای GLP-1هاوجود ندارد، با این حال اصولی که ما در مورد تزریق انسولین ارائه کرده ایم به این داروها نیز مربوط است».
یکی از حوزه هایی که توصیه های FITTER Forward به آن نمی پردازد، روش های جایگزین تحویل انسولین مانند پمپ‌های پچ[1]، انسولین استنشاقی یا انژکتورهای بدون سوزن است. نویسندگان نوشتند که ممکن است برای پوشش روش های جایگزین تحویل انسولین، به مجموعه ای جداگانه از توصیه ها نیاز باشد.
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250423/guidance-details-proper-insulin-injection-technique-for-people-with-diabetes
[1]پمپ های پچ، که به عنوان پمپ های انسولین بدون تیوب یا یکبار مصرف نیز شناخته می شوند، دستگاه های کوچک تر و چسبی هستند که انسولین را مستقیماً از طریق یک کانولای کوچک به بدن می رسانند و نیاز به لوله خارجی را از بین می برند. این پمپ ها یکبار مصرف هستند و هر چند روز یکبار نیاز به تعویض دارند. استفاده از آنها راحت است و اغلب به دلیل عدم نیاز به لوله گذاری و سهولت استفاده ترجیح داده می شوند.